Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego

(CAPD – Central Auditory Processing Disorders)

Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego, to zaburzenia pracy zmysłu słuchu, które wynikają z nieprawidłowości na poziomie centralnego układu nerwowego przy jednocześnie prawidłowej budowie ucha i poprawnej pracy jego części obwodowej.

Przyczyny ich mogą być różne:

1.uszkodzenia centralnego układu nerwowego, np. urazy, nowotwory, udary, uszkodzenia toksyczne

2.zmiany degeneracyjne centralnego układu nerwowego spowodowane starszym wiekiem

3.opóźnione lub zaburzone dojrzewanie centralnego układu nerwowego, np. opóźnienie neurorozwojowe
4.deprywacja słuchowa (ograniczenie odbioru bodźców słuchowych) spowodowana długo trwającym niedosłuchem, np. u dzieci, które pomimo zaleceń nie używają aparatów słuchowych lub u dzieci, które często przechodzą infekcje uszu, powodujące zbieranie się płynu w uszach, a przez to okresowe podwyższenie progu słyszenia

Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego obejmują szeroki zakres objawów, z których występowanie chociaż jednego pozwala na postawienie diagnozy:

1.Zaburzenia lokalizacji źródła dźwięku

2.Zaburzenia różnicowania dźwięków
3.Zaburzenia rozpoznawania wzorców dźwiękowych
4.Zaburzenia analizy czasowych aspektów sygnału dźwiękowego

– zaburzenia zdolności do przetwarzania bardzo krótkich sygnałów dźwiękowych

– maskowanie dźwięków następujących- głośny dźwięk zagłusza cichsze dźwięki następujące zaraz po nim
– maskowanie dźwięków poprzedzających- cichy dźwięk poprzedzający w krótkim czasie dźwięk głośny nie jest słyszalny
– zaburzenia umiejętności porządkowania czasowego dźwięków
– zaburzenia integracji czasowej dźwięków.

5.Zaburzenia umiejętności rozumienia mowy zniekształconej

6.Zaburzenia umiejętności rozumienia mowy w obecności sygnału zagłuszającego
7.Zaburzenia lateralizacji (dominacji stronnej) słuchowej.
8.Zaburzenia odbierania sygnałów współzawodniczących (na przykład dochodzących do obojga uszu)

Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego u dzieci są szczególnie widoczne w okresie rozwoju nauki mowy oraz w początkowym okresie nauki w szkole. Manifestują się one:

1.opóźnionym rozwojem mowy.

2.ograniczonym rozumieniem mowy, zwłaszcza, gdy nie jest ona kierowana wprost do odbiorcy; często nieprawidłowym rozumieniem pytań i poleceń, szczególnie, gdy są długie i złożone

3.zaburzoną intonacją; mowa jest wtedy monotonna, cicha albo bardzo szybka i zbyt głośna
4.nadwrażliwością na dźwięki
5.zmęczeniem po przebywaniu w głośnym środowisku
6.częstymi bólami głowy
7.zaburzoną koncentracją, krótką zdolnością utrzymywania uwagi
8.nadmiernym zwracaniem uwagi na bodźce słuchowe, które nie są istotne
9.osłabioną pamięcią słuchową, tzn. trudnością z zapamiętaniem i powtórzeniem usłyszanej informacji, uczeniem się na pamięć i zapamiętywaniem sekwencji dźwięków, np. nazw dni tygodnia, miesięcy, tabliczki mnożenia
10.trudnościami w nauce czytania i pisania
11.błędami ortograficznymi typu słuchowego
12.trudnościami w nauce języków obcych.
13.nadmierną potrzebą hałasowania

 

Obserwacje wskazują na to, że około połowa dzieci z trudnościami w nauce, z dysleksją, z zaburzeniami uwagi oraz nadpobudliwością wykazuje właśnie zaburzenia przetwarzania dźwięków. W Polsce Centralne Zaburzania Przetwarzania Słuchowego występują u 5- 7% dzieci pomiędzy 7 a 14 r.ż.

Z centralnych zaburzeń przetwarzania słuchowego nie wyrasta się z wiekiem. Wymagają one cierpliwej i systematycznej pracy terapeutycznej, indywidualnie zaplanowanej stymulacji słuchu.

×